Warkocz wygląda jak skomplikowana sztuka, a w rzeczywistości jest jedną prostą czynnością: zamianą miejscami dwóch grup oczek. Reszta to powtarzanie. Jeśli umiesz oczko prawe i lewe, odczytasz schemat i masz za sobą pierwszą próbkę, możesz zacząć warkocze już teraz.
Jak działa skręt
Dziergasz zwykle po kolei od lewej do prawej. W warkoczu przerabiasz oczka w innej kolejności: najpierw drugą grupę, potem pierwszą. Dzięki temu grupy zamieniają się miejscami, a dwie smugi dzianiny przechodzą jedna przez drugą.
Najprostszy warkocz ma cztery oczka: dwa i dwa. Zapis „skręt 2 na 2" oznacza, że jedna para oczek przechodzi przed drugą lub za nią.
Z drutem pomocniczym
Drut pomocniczy to krótki drut, często z wygięciem, na którym tymczasowo odkładasz oczka. Potrzebny jest dowolny krótki drut, ale najlepiej cieńszy lub równy robótce.
- Przesuń pierwsze dwa oczka z drutu głównego na drut pomocniczy.
- Przytrzymaj go z przodu robótki albo z tyłu. To wybór, który decyduje o kierunku skrętu.
- Przerób następne dwa oczka z drutu głównego.
- Przerób oczka z drutu pomocniczego i usuń go.
Drut pomocniczy z przodu daje skręt w jedną stronę, a z tyłu w przeciwną. Schemat albo opis wzoru zawsze mówi, którą stronę wybrać, więc sprawdź to w objaśnieniu, bo autorzy oznaczają kierunki różnymi skrótami.
Bez drutu pomocniczego
Można też skrzyżować oczka bez dodatkowego drutu. Przy bardzo małych skrętach, na przykład dwa oczka, wyjmujesz je z drutu, zamieniasz miejscami i ostrożnie nakładasz z powrotem. To wymaga wprawy, bo oczka łatwo się spruwają. Dla początkujących na warkoczu jest to ryzykowne. Najpierw przećwicz wersję z drutem pomocniczym, a bez niego dopiero, gdy będziesz pewnie czuć, jak oczka leżą na drucie.
Rytm warkocza
W typowym wzorze skręt wykonuje się nie w każdym rzędzie, ale co kilka rzędów. Pomiędzy skrętami przerabiasz oczka zwykłym ściegiem, najczęściej oczkami prawymi z prawej strony. Dokładną liczbę rzędów podaje opis wzoru. To rytm wzoru, więc go nie zmieniaj, bo warkocz będzie wyglądał inaczej.
Czytanie warkocza na schemacie
Na schemacie skręt zapisuje się symbolem, który obejmuje kilka kratek i ma ukośne kreski. Kierunek kresek mówi, w którą stronę skręcić. Przy każdym schemacie jest legenda, która tłumaczy symbol: ile oczek idzie na drut pomocniczy i z której strony go trzymać. Pamiętaj o zasadzie z tekstu o czytaniu schematów: legenda wzoru wygrywa.
Co się dzieje z szerokością robótki
Skręcone oczka zbliżają się do siebie, więc dzianina z warkoczem jest węższa niż gładka o tej samej liczbie oczek. Jeśli robisz próbkę, zrób ją ze wzorem warkocza, a nie z gładkiej dzianiny. Niektóre wzory dodają oczka na początku warkocza, żeby to wyrównać, więc zrób próbkę ze wzorem.
Najczęstsze kłopoty
- Robótka się ściąga. To normalne, bo skręt skraca dzianinę. Nie ściągaj nitki przy oczkach tuż po skręcie i licz oczka po każdym rzędzie ze skrętem.
- Oczka z drutu pomocniczego uciekły. Używaj drutu pomocniczego z zagięciem albo z wypukłością, które trzymają oczka. Pojedyncze oczko można podnieść szydełkiem.
- Skręt wyszedł w złą stronę. Najbezpieczniej rozpruć rzędy do błędnego skrętu. Wprawione osoby spuszczają oczka w dół i naprawiają pojedynczy skręt, ale to nie jest zadanie dla pierwszej próbki. Dlatego sprawdzaj kierunek po każdym skręcie.
- Dzianina jest sztywna. To zwykle skutek zbyt ciasnego dziergania. Warkocz najlepiej wychodzi na elastycznej włóczce, na przykład z wełny, więc zajrzyj do przewodnika po włóknach.
Pierwsza próbka
Nabierz 10 oczek. Rząd z prawej strony: 3 oczka lewe, 4 oczka prawe, 3 oczka lewe. Rząd z lewej strony: 3 oczka prawe, 4 oczka lewe, 3 oczka prawe. W szóstym rzędzie z prawej strony wykonaj skręt z drutem pomocniczym: dwa oczka na drut pomocniczy, dwa oczka z drutu głównego, dwa oczka z pomocniczego. Powtórz kilka razy. Gdy skręty wyglądają równo, przejdź do czapki lub swetra z jednym pasem warkocza.
